«Σε μια εποχή όπου η ύλη απειλεί να καταπνίξει το πνεύμα, η ποίηση είναι η νοσταλγία ενός χαμένου παραδείσου, η επιστροφή στην αθωότητα, στον παράδεισο της παιδικής ηλικίας, είναι ίσως το τελευταίο μας καταφύγιο, απ’ όπου μπορούμε ακόμα κάτι να ελπίζουμε».
Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ
Ο ποιητής Τάκης Βαρβιτσιώτης, δεν θα ήταν άδικο να χαρακτηρισθεί ο «έσχατος» τη ένδοξης ποιητικής γενιάς της σχολής της Θεσσαλονίκης. Η λογοτεχνική αυτή σχολή της «νύμφης του Θερμαϊκού» τα τελευταία 30 χρόνια, παρουσίασε όχι μόνο στην ποίηση, αλλά και στα άλλα είδη του έντεχνου λόγου, αναστήματα ισοϋψή με αυτά της πρωτεύουσας.
