Διαστημικές φιλοδοξίες και τεχνολογικές φαντασίες

Δημήτρης Μαυρίδης
Με τη συμπλήρωση εργασιών που κράτησαν 10 χρόνια πλησιάζει και η ολοκλήρωση της κατασκευής του «Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού», ενός επανδρωμένου δορυφόρου που περιστρέφεται γύρω από τη Γη με την ιλιγγιώδη ταχύτητα των 16 περιστροφών τη μέρα. Πρόκειται για κατασκευή μεγάλων διαστάσεων, που συναρμολογήθηκε σταδιακά στο διάστημα. Στον διαστημικό αυτό σταθμό εργάζονται συνήθως έξι άτομα σε εναλλασσόμενες βάρδιες, οι κοσμοναύτες όπως ονομάζονται. Το σύνολο των κοσμοναυτών, που κατά καιρούς έχουν εργασθεί στον δορυφόρο αυτόν, ανέρχεται μέχρι στιγμής σε 200 άτομα, μερικά των οποίων έχουν παραμείνει εκεί πάνω από έξι μήνες. Το αντικείμενο αυτό, που ζυγίζει περίπου 450 τόννους βρίσκεται σε μια συνεχή διαδικασία πτώσης από το ύψος των 350 χιλιομέτρων που καταλήγει σε περιστροφή σε χαμηλή τροχιά με ταχύτητα 28.000 χιλιομέτρων την ώρα. Όλα τα αντικείμενα στο εσωτερικό του στερούνται βάρους, αφού πέφτουν με ομοιόμορφη ταχύτητα. Όσο μένει κανείς εκεί, τόσο προσαρμόζεται στις συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι δυνατό να παραμένει μόνιμα ο άνθρωπος σε παρόμοιο περιβάλλον. Για να φθάσει κανείς στον διαστημικό σταθμό χρειάζονται δύο ημέρες με το διαστημικό λεωφορείο, το οποίο θα καταναλώσει 900 τόννους ξηρού καυσίμου και 2,3 εκατομμύρια λίτρων υγρού οξυγόνου και υδρογόνου. Η προσαρμογή του διαστημικού λεωφορείου προς τον διαστημικό σταθμό είναι χρονοβόρα και χρειάζεται μεγάλη προσοχή. Εκτός από τις ανθρώπινες ζωές κινδυνεύουν και τα μηχανήματα: το διαστημικό λεωφορείο κοστίζει 1,7 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το κόστος του σταθμού υπερβαίνει τα 100 δισεκατομμύρια. Αυτό κάνει τον διαστημικό σταθμό να διεκδικεί τον τίτλο της ακριβότερης ανθρώπινης κατασκευής.

Οι Μινωίτες διέθεταν... υπολογιστή!

Στα τέλη Φεβρουαρίου μια παρουσίαση βιβλίου έλαβε χώρα στην κατάμεστη αίθουσα «Ανδρόγεω» του Δήμου Ηρακλείου Κρήτης. Αναλύοντας εκεί το περιεχόμενο του βιβλίου του, «Αστρονομία Κρητομυκηναϊκού Πολιτισμού», ο ερευνητής αιγαιακών γραφών δρ Μηνάς Τσικριτσής προέβη σε πρωτότυπες παγκοσμίως αποκαλύψεις, που αφορούν την τεχνολογία και την επιστημονική γνώση των Μινωιτών. Αποκαλύψεις οι οποίες προέκυψαν από την ερμηνεία παραστάσεων που απεικονίζονται σε δύο πλακίδια, από το Παλαίκαστρο Σητείας. 

Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε ρωτήσαμε τον ερευνητή: 

- Κύριε Τσικριτσή, πώς φθάσατε στη μελέτη αυτών των ευρημάτων;
«Τα τελευταία δύο χρόνια, ασχολούμενος με μινωικά ευρήματα που έχουν σχέση με την αστρονομία του κρητομυκηναϊκού πολιτισμού, έχω έλθει σε επαφή με πολλά ευρήματα αστρονομικού ενδιαφέροντος, τα οποία περιγράφω στο πρόσφατο βιβλίο μου. Τις εικόνες της μήτρας από το Παλαίκαστρο τις βρήκα δημοσιευμένες στην“Αρχαιολογική Εφημερίδα” του 1900, αλλά και ως σκίτσα στο βιβλίο του ανασκαφέα της Κνωσού, Εβανς, “Τhe palace of Μinos, etc.”. Ο Εβανς αναφέρει ότι οι εικόνες- που βρέθηκαν χαραγμένες σε πλακίδια αργιλικού σχιστόλιθου του 15ου αι. π.Χ.- εμφανίζουν σύμβολα της Σελήνης και του Ηλίου. Επειδή οι εικόνες δεν ήταν ευκρινείς, ζήτησα από το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου την άδεια να μελετήσω το εύρημα. Ο διευθυντής κ. Γ. Ρεθεμνιωτάκης και η αρχαιολόγος Κ. Αθανασάκη με έφεραν σε επαφή με εικόνες υψηλής ανάλυσης. Με βάση αυτές και τη συσχέτιση με άλλα αρχαιολογικά ευρήματα, αλλά και ιστορικά και αστρονομικά στοιχεία που αφορούν μονάδες μέτρησης χρόνου και πρόβλεψη εκλείψεων Σελήνης και Ηλίου, κατέληξα σε μία ερμηνεία για τη χρήση της μοναδικής αυτής μήτρας». 

Καλώς Ορίσατε στην Έκθεση

Η εικονική Έκθεση Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, προσφέρει άλλη μια ευκαιρία γνωριμίας του Έλληνα πολίτη με μια βασικότατη πλευρά της ζωής των αρχαίων Ελλήνων. Διότι πράγματι, ένας Πολιτισμός δεν γίνεται κατανοητός μόνο μέσω των Τεχνών, των Γραμμάτων, της Επιστήμης, της Φιλοσοφίας, της Θρησκείας και των πολιτικών και στρατιωτικών πεπραγμένων των δημιουργών του, αλλά και μέσω της Οικονομίας και της Τεχνολογίας που συνυφάνθηκαν μ’ αυτά – αλλά και τα στήριξαν. Χωρίς λοιπόν τη γνώση της Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας, η κατανόηση του αρχαίου ελληνικού Πολιτισμού είναι ελλιπής – και φαίνεται ότι κάτι τέτοιο ίσως συμβαίνει ακόμα σ’ εμάς τους Νεοέλληνες.

Στον Αμερικανό μαθηματικό Τζον Μίλνορ απονέμεται το Βραβείο Άμπελ για το 2011, το αποκαλούμενο και «Νόμπελ Μαθηματικών»

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Ακαδημίας ο 80χρονος σήμερα επιστήμονας βραβεύεται για τις πρωτοποριακές του ανακαλύψεις στην τοπολογία, τη γεωμετρία και την άλγεβρα, δηλαδή σε όλο το φάσμα των μαθηματικών, ένα ασυνήθιστο επίτευγμα. Ο Μίλνορ έγινε διάσημος όταν ανακάλυψε ότι υπάρχουν σφαίρες σε επτά διαστάσεις, πολύ διαφορετικές απ' αυτές με τις οποίες παίζουμε ποδόσφαιρο ή μπάσκετ.

Το βραβείο Άμπελ απονεμήθηκε για πρώτη φορά το 2003, αποκτώντας γρήγορα «στάτους» ισοδύναμο με Νόμπελ μεταξύ των μαθηματικών, και συνοδεύεται από το ποσό περίπου του 1 εκατ. δολαρίων. Πήρε την ονομασία του Νορβηγού μαθηματικού του 19ου αιώνα Νιλς Χένρικ Άμπελ, ο οποίος ανακάλυψε τη θεωρία ομάδων μαζί με τον Τσέχο μαθηματικό Φράντιζεκ Βολφ.

Πιο κοντά στους κβαντικούς υπολογιστές

Ένα σημαντικό βήμα στην προσπάθεια δημιουργίας κβαντικών υπολογιστών πραγματοποίησαν ερευνητές στις ΗΠΑ κατασκευάζοντας έναν επεξεργαστή που λειτουργεί με αρχές της κβαντομηχανικής. 

Στους σημερινούς υπολογιστές η μονάδα πληροφορίας είναι το bit, το οποίο λαμβάνει τιμές είτε «0» είτε «1» και οι πληροφορίες αποθηκεύονται ως συνδυασμοί των δύο αυτών ψηφίων. Στους κβαντικούς υπολογιστές το αντίστοιχο του bit είναι το κβαντικό bit, ή qubit. Χάρη σε μια κβαντική ιδιότητα που ονομάζεται υπέρθεση, το qubit μπορεί να λαμβάνει τιμές «0» ή «1» ή και τα δύο μαζί. 

Αυτή η ιδιότητα έχει ως αποτέλεσμα να αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο η μνήμη και η ταχύτητα των κβαντικών υπολογιστών επιτρέποντας τους, θεωρητικά, να εκτελούν σε χρόνο dt επεξεργασίες που σήμερα χρειάζονται χρόνια για να ετκελεστούν ακόμη και από τα πιο ισχυρά συστήματα. 

Για πρώτη φορά ένα ολόκληρο κανονικό ποδήλατο... τυπώθηκε από εκτυπωτή!

Η συνεχώς βελτιούμενη τεχνολογία εκτύπωσης τρισδιάστατων αντικειμένων έκανε ένα ακόμα εντυπωσιακό βήμα εξέλιξης, καθώς Βρετανοί ερευνητές κατάφεραν να δημιουργήσουν το πρώτο στον κόσμο ποδήλατο, που δεν βγήκε από κάποια εργοστασιακή γραμμή παραγωγής, αλλά... εκτυπώθηκε με τη βοήθεια ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Οι επιστήμονες, της εταιρίας EADS (European Aeronautic Defence and Space) στο Μπρίστολ, σχεδίασαν το ποδήλατο στον κομπιούτερ και στη συνέχεια το έστειλαν σε ένα τρισδιάστατο εκτυπωτή, που έκανε όλη τη δουλειά «ψεκάζοντας», αντί για μελάνη, αλλεπάλληλα στρώματα σκόνης λιωμένου νάιλον, ώσπου να δημιουργηθεί ένα κανονικό ενιαίο ποδήλατο.

Φουκουσίμα: «Βράζει» δεξαμενή με καύσιμα

Τόκιο
Σε θερμοκρασία βρασμού έφτασε την Τρίτη η ανοιχτή δεξαμενή, όπου φυλάσσονται τα εξαντλημένα πυρηνικά καύσιμα του αντιδραστήρα 2 στη Φουκουσίμα. Στο μεταξύ, υψηλά επίπεδα ραδιοϊσοτόπων ανιχνεύθηκαν στη θάλασσα, σε απόσταση 100 χιλιομέτρων από τον πυρηνικό σταθμό. Το μόνο θετικό είναι ότι το εργοστάσιο συνδέθηκε με...